Πώληση γερμανικών υποβρυχίων στην Τουρκία

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-000900/2021 προς την Επιτροπή

Άρθρο 138 του Κανονισμού

Loucas Fourlas (PPE)

Θέμα:          Πώληση γερμανικών υποβρυχίων στην Τουρκία

Συζητείται έντονα το θέμα της επιβολής κυρώσεων στο καθεστώς Ερντογάν που φαίνεται να μη λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη τις προειδοποιήσεις, μιας και η ΕΕ κάνει μονίμως πίσω την τελευταία στιγμή και δίδει συνεχώς ακόμη μία ευκαιρία στην αδιάλλακτη Τουρκία.

Για να έχουν αποτέλεσμα οι προειδοποιήσεις και να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από την Τουρκία, πρέπει να συνοδεύονται από αξιοπιστία, και η γραμμή των ευρωπαϊκών χωρών πρέπει να καταδεικνύει ότι η Ένωση είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο.

Δυστυχώς, παρακολουθούμε τη Γερμανία να ετοιμάζεται να παραδώσει επιθετικά υποβρύχια τελευταίας τεχνολογίας στην Τουρκία, με την οποία δεν βρίσκουμε ως Ένωση κοινό έδαφος, ούτε στην προστασία και διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ούτε στο μεταναστευτικό, ούτε στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των ΑΟΖ.

Ερωτάται η Επιτροπή:

  1. Δείχνουμε αξιοπιστία ως Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν η Γερμανία προτίθεται να πουλήσει άμεσα στην Τουρκία στρατιωτικό εξοπλισμό, δεδομένου ότι ο εξοπλισμός αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον κρατών μελών της Ένωσης;
  2. Πώς αντιμετωπίζει η Επιτροπή το θέμα της πώλησης εξοπλισμού στην Τουρκία, μια χώρα που κατέχει ευρωπαϊκό έδαφος, όπως η χώρα μου η Κύπρος;

Απάντηση του ύπατου εκπροσώπου/αντιπροέδρου κ. Borrell
εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(29.4.2021)

Ο έλεγχος των εξαγωγών και της διαμετακόμισης όπλων από τα κράτη μέλη της ΕΕ υπόκειται στην εθνική νομοθεσία, την κοινή θέση 2008/944/ΚΕΠΠΑ[1] (κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας) του Συμβουλίου και τη Συνθήκη Εμπορίας Όπλων[2]. Οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις πράξεις αυτές είναι νομικά δεσμευτικές για τα κράτη μέλη της ΕΕ. Η τελική απόφαση σχετικά με τη χορήγηση ή μη άδειας εξαγωγής ή διαμετακόμισης στρατιωτικής τεχνολογίας και εξοπλισμού, σύμφωνα με το προαναφερθέν νομικό πλαίσιο, λαμβάνεται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών της ΕΕ. Οι εθνικοί φορείς είναι αρμόδιοι για την αξιολόγηση των αιτήσεων χορήγησης άδειας εξαγωγής με βάση τα κριτήρια της προαναφερόμενης κοινής θέσης, συμπεριλαμβανομένου του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από τη χώρα τελικού προορισμού.

Μετά τη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας στη βορειοανατολική Συρία, τα κράτη μέλη της ΕΕ δεσμεύτηκαν τον Οκτώβριο του 2019 να υιοθετήσουν ισχυρές εθνικές θέσεις όσον αφορά την πολιτική τους για τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία βάσει των διατάξεων της κοινής θέσης 2008/944/ΚΕΠΠΑ[3], αλλά δεν αποφάσισαν να επιβάλουν εμπάργκο όπλων. Η επιβολή εμπάργκο όπλων της ΕΕ θα απαιτούσε ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου.

[1] https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=CELEX:32008E0944

[2] https://www.un.org/disarmament/convarms/arms-trade-treaty-2/

[3] https://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2019/10/14/council-conclusions-on-north-east-syria/

You May Also Like

Θάνατος μεταναστών εργατών στο Κατάρ

Νέες μηνύσεις κατά τουρκοκύπριων δημοσιογράφων για προσβολή του τουρκικού κράτους

Πορεία των πολιτικών, οικονομικών και εμπορικών σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας

Αρμένιοι κρατούμενοι στο Αζερμπαϊτζάν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *